ความสุข

คงมีหลายคนที่พ่อสูบบุหรี่และอยากให้พ่อเลิก เราก็เป็นคนหนึ่งในนั้น

มีอยู่วันนึงหลายเดือนก่อนช่วยพ่อขายของ มีผู้ชายมาซื้อบุหรี่กับพ่อ แล้วก็ขอต่อไฟจุดบุหรี่ เสียงจากเด็กอายุประมาณ 10 ขวบพูดออกมาว่า “ไหนพ่อบอกว่าจะไม่สูบแล้วไง ไม่สูบไม่ได้เหรอ” ผู้ชายคนนั้นทำหน้าไม่ถูก แต่คงไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ก็คงเลิกไม่ได้เหมือนพ่อ ผู้หญิงที่มาด้วย คาดว่าเป็นภรรยาของผู้ชายคนนั้นพูดว่า “นี่จะเป็นลูกหรือเป็นพ่อของพ่อแก” อยากจะบอกเด็กคนนั้นแต่ก็ไม่ได้พูดออกไปว่า หนูทำถูกแ้ล้ว แล้วก็ให้ทำต่อไป แต่เราก็ไม่ได้พูดหรือทำอะไร ขายของต่อไป แต่เหตุการณ์ที่เห็น ทำให้รู้สึกสงสารเด็ก เข้าใจ และจี้ใจดำตัวเอง มันเป็นสิ่งที่เราบอกพ่อมาตลอด ว่าอยากให้เลิกสูบบุรี่และเหล้าเบียร์ แต่ทุกครั้งที่บอก พ่อก็มักจะทำท่าทางโมโหและหงุดหงิด หาว่าเราไปว่าเค้าทุกครั้งไป ทำให้เสียใจทุกที หลายครั้งเรื่อยๆ ไม่เป็นผล จนในที่สุดเราก็ปลง คนเราต้องเลือกทางเดินชีวิตตัวเอง แค่พ่อไม่ค่อยกินเหล้า (แต่กินเบียร์) ไม่เมาบ่อยๆ ก็ดีมากเท่าไหร่แล้ว

วันนี้ 22 มิ.ย. 52 ต้องบันทึกในความทรงจำ กลับจากทำงานถึงบ้านประมาณสองทุ่ม นั่งกินข้าว พ่อเดินมาพร้อมตะกร้าเล็กๆ มีขนมอยู่หลายอย่าง

พ่อ:   “เนี่ยมะขามแก้ว เมล็ดฟักทอง ไว้กิน เพราะจะเลิกบุหรี่แล้ว” (พ่อบอกปนยิ้มกริ่ม)
เปิ้ล:  “เหรอ ดีๆ ดีแล้ว” (เราได้ยินแค่นั้น ใจเป็นปลื้ม ตื้นตัน ปนสงสัยว่าพ่อคิดยังไงจะเลิก แต่ก็ยังไม่ได้ถาม)
พ่อ:   “เนี่ยพ่อทำมาได้สามสี่วันแล้ว ไม่กินเบียร์ด้วย แล้วถ้าสูบบุหรี่มวนนึง ก็จะีขีดบนปฏิิทินไว้” แล้วชี้ไปที่ปฏิทินที่แขวนอยู่ในบ้าน
เปิ้ล:  “ไหน มีไรบ้างอะ มีแต่ขนมหวานๆ อย่ากินหวานๆ มาก เดี๋ยวจะเลิกบุหรี่ แต่ไปเป็นเบาหวานแทน”
พ่อ:   “ต้องค่อยๆ เลิก เลิกเลยทีเดียวไม่ได้ เดี๋ยวร่างกายมันไม่ได้ เนี่ยมีอมยิ้มที่จิ้มๆ เปรี้ยวๆ ด้วย” (พ่อให้ดูอมยิ้มในตะกร้า)
เปิ้ล:  “พ่อจะเอาหมากฝรั่งเลิกบุหรี่ที่เปิ้ลเคยซื้อมาให้ไหมอะ”
พ่อ:   “รสชาิดเป็นไง เผ็ดเปล่า ซื้อมาสิ วันก่อนก็เอาหมากฝรั่งที่ขายมาเคี้ยว”
เปิ้ล:  “งั้นไว้เดี๋ยวซื้อมาให้ เลิกก็ดีแล้ว เนี่ยเปิ้ลดีใจนะเนี่ย แล้วจะเป็นกำลังใจให้” (น้ำตาจะซึม ซึ้ง แต่ก็เก็บอาการไว้ กลัวพ่อเหลิง 55 ล้อเล่น)
เปิ้ล:  “แล้วพ่อคิดยังไงถึงจะเลิกอะ” (สงสัยมาก)
พ่อ:   “พ่อว่ามันเปลืองเงิน บุหรี่ซองนึงตั้ง 50-60 บาท แต่ก่อนพ่อสูบแค่ซองละ 6 บาทเอง เมื่อเช้าถึงเที่ยงสูบไป 2 มวน ตอนเที่ยงถึงก่อนนอนก็แค่อีก 2 มวน”

(ปกติพ่อสูบวันละประมาณหนึ่งซองขึ้นไป)

เดินไปดูปฏิทินซิพ่อขีดไว้ยังไง

ถ่ายรูปเก็บไว้ชื่นชมกับจุดเริ่มต้นของความหวัง (สูงที่สุดในชีวิต) จะได้เป็นจริงแล้ว และจะคอยรอให้ถึงวันที่ดีใจที่สุดในชีวิต คือวพ่อเลิกเหล้า เบียร์และบุหรี่ได้หมด แต่ก็แอบเผื่อใจไว้บ้างเหมือนกัน ยังไงก็เป็นกำลังใจให้พ่อนะ

สุดๆ แล้ว (น้ำตาจะไหล)